Tuesday, August 30, 2011

Lazy Me

 Би залхуу биш гэж өөрийгөө тайвшруулаад яваад байсан чинь ажиглаад байхад яах ч аргагүй залхуу л юм байна л даа . Гэхдээ арай өөр төрлийн .
иймээс арай өөр :D
Нэг блог дээр "Дэндүү их хийх юмнаас болж эцэж туйлддаг, эцэж туйлдснаар ихэвчлэн үр бүтээлгүй өнгөрөөдөг, үр бүтээлгүй байх нь бараг юу ч хийж бүтээгээгүйтэй адил. Чухал хэдхэнийг сонгож бусдыг нь үгүйсгэ. Завгүй, сөхөөгүй харайлгаж явахын оронд түр зогсоод юу чухал, юу чухал биш гэдгийг ялгаж салгах хэрэтэй. Болсон болоогүй олон юм хийж өөрийгөө зовоож түүндээ ядарч чанаргүй бүтээл гаргахын оронд цөөхөн чухал гэж үзэх юмаа сонгож түүндээ анхаарлаа төвлөрүүлж амжилтанд хүрэх нь бидний зорилго." гэсэн байсан, энийг хавар л уншсан л даа , аль хэзээний л "хамгийн чухлаа эхэнд " зарчим . Тэгэхээр миний залхуурал бол төлөвлөлтийнх болж таараад байгаам даа , төлөвлөхөөсөө залхуураад сонин юмнууд хийгээд л яваад байдаг , яг үнэндээ хэрэгтэй ч юм уу үгүй ч юм уу . Хэрвээ урт хугацааны төлөвлөгөө гаргахаас залхуурдаггүй байсан бол хамаг юмны цаг нь тулахгүй, юманд явахдаа дандаа гүйж байхгүй гэх мэт зөндөө л хэрэг болох гээд байхын . Аан тийн дуунуудаа дандаа нэг блогоос татдаг :P , эсвэл энд тэнд шейр хийсэн юм харагдвал л татаж авнуу гэхээс хэзээ ч хайхгүй, ирсэн мессэжнд хариу бараг бичихгүй бичвэл өөрийгөө ялан дийлэх 20 минутын дараа бичнэ :P . Ажиглаад байвал их юм гарч ирэх нь ээ , эсвэл хүн болгоны дотор залхуу хүмүүс амьдарч байдаг юм болов уу , жижиг том гэдгээрээ ялгаатай . Ердөөсөө залхуу биш хүн гэвэл манай эмээ л байх даа :)

A Wrinkle in Time by Madeleine L'Engle

A Wrinkle in Time (Time, #1)
My rating: 3 of 5 stars

        Meg is ugly little dumb creature though her parents are brilliant scientists and everyone admires the beauty of her mother . Adding to her problems with school and other kids, Meg's father mysteriously disappeared . Story continues with the sudden appearance of three odd old women named Mrs.Which , Mrs.Who and Mrs.Whatsit .They say that Meg's father is in serious problem related to something called 'The Black Thing ' . Charles Wallace , Meg's youngest brother , goes with her and three women to save his father . Their journey has lots of magical things they've never even heard before .

Another inspiring story about power of love ,more like a fairy tale . Relaxing to read ,but didn't feel anything 'new', maybe i'd expected too much ,again .

highlighted parts.

- "Wanting doesn't have anything to do with it . Charles Wallace is what he is . Different. New."
- " No ,Meg,but people are more than just the way they look . Charles Wallace's difference is not physical .It's in essence ."
-" Nothing is hopeless . We must hope for everything "
-" We want something doesn't mean that we will get what we want , and we still do not know what to do "
-" You're given the form , but you have to write sonnet yourself . What you say is completely up to you "


View all my reviews

Friday, August 19, 2011

Тэмдэглэлийн дэвтрийн хүмүүс.1

 Инээмсэглэлийн тухай нэг тэмдэглэл уншаад хайрцганд хийгээд шүүгээний буланд нуучихсан байсан хэдэн дэвтрээ гаргаж ирлээ. Эргэн тойрноо ажигладаг , арай залхуу биш байхдаа бичиж байжээ . Хэзээ нэгэн цагт зохиолын дүр болгоно гэж мөрөөдөж байснаа санаж байна , хайрцаглагдсан мөрөөдөл , бичиж орхиод мартсан ч надаас амьд байгаа хүмүүс.

 1. Сөөсгөр хэдэн үсээ дээш нь боочихсон зөөлөн харцтай жижигхээн охин .Тогтонги усны дэргэд дэрвэх тагтааг хараад хөөрхөн инээмсэглэхэд ямар өхөөрдмөөр , тэр хоёр юутай адилхан харагдваа . Хөөрхөн гэж энийг л хэлдэг байх даа . Үнэхээр тийм байсан .

2. Өдөр дүүгээ авах гээд сургуулийнх нь гадаа хүлээгээд зогсож байлаа, хичээл тарах дөхөж зуны уур амьсгал орчихсон байсныг ч хэлэх үү , хаа сайгүй наранд халсан эцэг эхчүүд байж ядна. Би ч бас залхаж эхэлж байсан . Харин тэнд байсан нэг охиныг хараад өөрөөсөө ямар их ичвээ . 4 сар ч хүрээгүй мэт харагдах нялх хүүхэд тэврээд бас нэг дүүгээ хүлээж байгаа жаахан охин . Огтхон ч гутарч дургүй нь хүрсэн шинжгүй, эгчийн хайр шингэсэн үнсэлтээр дүүгээ аргадаж байгаа нь үнэхээр уярмаар харагдаж байлаа , бяцхан гүнж минь сайхан амьдрах болтугай . (2009.05.04 -н , нээрээ л 2 нялх амьтан байсан )

3. Автобусанд тааралдсан 10 орчим насны хүү. Урт хар сормуус, хөөрхөн нүдтэй . Их л ядарсан бололтой хүн ихтэй тэр автобусанд суудалдаа шигдээд унтаад л, унтаад л байсан . Жижигхээн гар нь сайртаж холцруутсан , дээр нь нэмээд шархадчихсан байгаад тэрэндээ оёдол тавиулчихсан. Хөнжил ч юм уу , эрээн даавуун зузаавтар зүйлийг сайн гэгч нь тэвэрчээ . Илээд авмаар , хайр хүрсэн бас өгөх юу ч явсандаа харамсах мэдрэмжүүд зэрэг зэрэг сэтгэлийг минь дүүргэж байлаа. (тэр онцгой хүүхэд байсан юм аа , одоо ч сайн санаж байна , яг л хувь заяа алдаа гаргаж дээ гэмээр , унтаж байхдаа инээгээд л байсан  )

Tuesday, August 16, 2011

things return to normal

 Хүнийг урагшлуулж, амьдрахад хүргэхэд олон зүйлсийн дунд бид оршсоор байдаг мэт . Амрах гэдэг юу ч хийхгүй байх биш харин дуртай юмаа хийх гэж хаана ч билээ уншсан санагдаж байна . Яг л тийм бололтой . Надад юу хэрэгтэй вэ гэхээр завгүй байж , санаа зовох ч зав өөртөө өгөлгүйгээр шинэ бүхнийг өөртөө шингээж авах бололтой . Юу ч хийхгүй байх л сүйрэл юм байна . Завгүй байхдаа амьд гэдгээ мэдэрч , алдагдаж орхидог итгэл эргэн ирж , мөрөөдлөөр дүүрч эхэлдэг . Бас бодлоо чөлөөлөх, хад мөргөж живэхээс айгаад хаашаа хөдөлж чадахгүй байгаа хөлөг онгоц шиг , ямар нэг зүйл хийхгүй л бол далай ямар сайхныг үзэж чадахгүй , өөрт нь зориулагдсан адал явдлыг хэн нэгэн алдаж орхино ,өнөөдөр 1 см урагшилнаа .