Monday, November 26, 2012

Сүүлчийн үйлчлүүлэгч


                                                        Америкийн зураач Эдуард Хоппер
                                                                “Автомат ” (1927) , (зотон, тос)



        "...  Автоматын хүржигнэн дуугарах чимээнээс өөр онцлох дуу чимээгүй өрөө , хэдхэн цагийн өмнө хүмүүс орж гарсан шуугиан дүүрэн газар байсан гэж хэлэх аргагүй нам гүмийн дунд залуу бүсгүй бодолд автан сууна. Цай нь хөрч , хацар нь цонхийсон нь энд суугаад нилээдгүй хугацаа өнгөрснийг илтгэнэ. Ойролцоох буланд гэнэт тор хийх дуу гарахад бүсгүй цочин дээш харлаа . Юу ч байсангүй , хулгана л гүйж өнгөрсөн бололтой . Цагийн зүү 8:45 . Тэр ирэхгүй нь нэгэнт тодорхой боллоо гэсэн бодол жихүүн өрөөнд жавар нэмнэ . Гэртээ харина гэсэн бодол тийш алхах замыг өөрийн эрхгүй санагдуулж , өөрийгөө гудамжаар хэрхэн дааран алхах зуураа хажуугаар өнгөрөх аз жаргалтай хүмүүсийг , бас тохилог кафед суугаад ярилцах хосуудаг харж буйгаар төсөөлж энэ бодлоосоо түргэхэн татгалзав .
        Хөрсөн цай нь амтгүй бас түүнд хэлнэ гэж бэлдсэн үгнүүд нь энэ цайны уур шиг л минут өнгөрөх бүрт бодлоос нь арчигдаж , улам утгагүй , өөрийнх нь найдвар улам бүр л үндэслэлгүй санагдана. Бүсгүйн анхаарал аяганы ирмэгт тогтсон уруулын будагт шилжлээ. Тодоос  тод , ув улаан. Энэ өнгийг хэрэг болгон өнөөдөрт зориулж аваад , будаж үзчихээд догдолж байсан тэр үеийнх нь бодол одоо автоматын хүйтэн өрөөнд урам хугаралт дүүрэн сууж байгаатай тэсэхийн аргагүй эсрэгцэн улам л их гуниг руу түлхэнэ.  Нөгөө буланд хэн нэгний тор торхийн алхах сонсогдоход хоромхон зуур нүд нь найдвараар гэрэлтэн дахин дээш харахад хэзээ гарах нь мэдэгдэхгүй үйлчлүүлэгчээс залхсан , гэртээ харихаар яарсан автоматын ажилтан хаах цаг болсныг хэлэхээр ирсэн байв...." 

Sunday, November 25, 2012

Wallflowers

Perks Of Being A Wallflower By Stephen Chbosky

Emma Watson кинонд нь тоглосон уг зохиол сүүлийн үеийн олны анхааралд нилээд өртөөд байгаа , өртөөд удсан ч байж магадгүй л дээ, би л саяхан уншсан . Wallflower гэдэг нь чимээгүй , олны анхааралд байгаад байдаггүй , өөрийн гэсэн сонирхолтой гэмээр ертөнцтэй , нэг их амжилттай алдар нэртэй байгаад байхыг хүсдэггүй хүмүүсийг хэлж байгаан.
Зохиолын бичигдсэн хэлбэр нь Чарли гээд залуугийн өдрийн тэмдэглэл шиг. Өсвөр насны хүү ч гэмээр юм уу , 16 орчим настай юм чинь , Чарли сэтгэлээр амархан унадаг , эмзэг , олон найзгүй , ном унших дуртай  , ахлах сургуулиа өөртөө бүрэн итгэлтэй бус байдлаар эхэлдэг.
Үйл явдал гээд сүртэй болоод байх юм байхгүй  , найзуудтай болж , бүх зүйл илүү дээр болдог гээд л , хамгийн гол хэсэг нь бодлууд нь л , дүүгээ хямрамтгай хүүхэд болчихвол уншуулнаа.
Чарли шиг хүмүүс олон байдаг байх гэж бодож байна , сүүлийн үед нэг иймэрхүү чиглэлийн номнууд их гараад байгаа юм шиг , бас тэд нар нь амжилт олоод .(эсвэл би тиймүүдийг нь уншиж , үзээд байгаа  :P ) Магадгүй уншигчид гэрэлт-ирээдүй-өөд-тэмүүлж-яваа-хүсэл-мөрөөдөл-дүүрэн-эрч-хүчтэй-шуугиантай хүмүүсээс залхсан юм уу.

Waaaasted time


        Энэ цаг ашиглалтын асуудал яг өвчин болж байна. Нээрэнгээсээ. Сүүлийн хэдэн сар хичээлдээ хоцрохгүй очиж үзсэнгүй шд. Бас тайван ч унтаж чадахаа болилоо , хайран цагийг дэмий үрчихнэ гээд , тэгснээ хийж байгаа үр бүтээлтэй юм нь бага .
        Ном уншмаар байдаг , даанч шалгалтандаа бэлдэж эсээнүүдээ бичих хэрэгтэй, тэгээд компьютерээ асаагаад сууна , тэгээд л цаг пшшшшт... Уг нь фейсбүүк нтр орж суудаггүй л дээ , аминдаа бас тэд нарыгаа хаачихсан байгаа мөртлөө л , ёстой мэдэхгүй дээ.  Гитараа сурмаар , зураг зурмаар ,хоол хийж сурмаар,  бас хөгжим сонсоод зүгээр л хэвтмээр , даанч ,, даанч , би ерөөсөө тайван байж чадахаа больчихож , энэнд л хамаг асуудал байна.
      Өглөө сэрээд хүн нэг сайхан амарлаа даа гэж бодмоор доо , тэрний оронд унтаж өнгөрөөсөн цагтаа харамсаад байгаа юм чинь . Шөнө унтахгүй сууна гээд дандаа 2, 3 хүргэчихээд тэсэхгүй унтаад , тэгээд л дандаа хаа сайгүй хоцроод байгаан . Хийх юмаа цагтаа хийчихээд л өөр бусад юмандаа цагаа зарцуулмаар , хамгийн сүүлд хэзээ нэг дарамтгүй , дараа нь яанаа гэж бодохгүй тайван алхаж байснаа санахгүй байна. Ядаргаанд ороогүй л дээ. Амьдарч сурахгүй хүн юмуу хаашаа юм , сүүлийн хэд хоног ерөөсөө ямар ч хэрэггүй юмнууд хийж амьдраад байгаам шиг . Ядаж л дэмий үрж байгаа цагаа Леннон ах шиг энжой хийж сурмаар л байна шд , бөөн дарамтан дунд дэмий үрж байгаа цаг минь ! сүүлдээ дэмий үрсэн амьдрал минь гэж мэдэхээр л хүн шүү
   

Wednesday, November 14, 2012

зүсэм бодол

           Хүмүүс өөрсдийн бодолдоо хэр их итгэдэг бол? Би л лав нээх итгэдэггүй юм шиг ээ. Сонин шүү , тийм гэж итгэхгүй байгаа юмаа яг тийм гэж бодож байгаам шиг ярьж бичиж яаж болдог юм бол? Хэлэх нэг өөр , хүмүүст итгүүлэх нэг өөр , өөртөө итгүүлэх бүүр өөр юм аа .
         Тэгээд бас яг итгэдэг юмнуудаа бусдад тэгэж их яриад баймааргүй ч юм шиг , аль эсвэл яриад л байвал өөрөө ч итгэнэ гэж бодохдоо бид өөрсдийн бодлоо боломжийн хэрээр ярьдаг юм уу .Тэгвэл өөртөө тэгэж итгэлгүй байгаа хүмүүс юу бодож байгаагаа ярих дуртай юу, ЮУУУ гэж дээ ... 
     Бага ангидаа онц сурдаг хүүхэд байлаа , шилжээд өөр сургуульд орсон ч гэсэн ангидаа онцуудын л эгнээнд байсан учраас өөрийгөө хийсэн юм бүхэндээ сайн байх юм байна даа гэж итгэдэг байж. Яг тэгэж бодож байснаа сайн санаж байна, ямар мэргэжилтэй ч болсон яах вээ шилдэг байж чадах юм чинь гэж . Бүр бат итгэлтэй шүү. Тэр үеэс хойш олон жил өнгөрч гэдэг шиг , тэр цагаас хойш зөндөө л юм болж дээ.  Тэр сайхан итгэлтэй байдлаас юу үлдсэн , бараг юу ч үлдээгүй , зүгээр сайхан амьдарсан нь л дээр юм байна даа гэж боддог болж , хүн энэ мөчид л урсгалын нэг хэсэг болж байгаа юм даа. Ер нь заавал сөрж ,тулгарч өөр байх хэрэгтэй гэж хэн хэлсэн юм... Тэгэж бодох гэтэл бас тийм биш ээ, энэ хавьдаа бас өөрийгөө өөр байлгачих гээд , дахиад илүүг сурах , илүүг харах бодол зүгээр суулгахгүй . Сураад л байя , явж байтал тэгэж байгаад сайн нь болж үлдэхнүү , ямар ч өөрчлөлтгүй би урсгалын нэг хэсэг гээд сууж байхнуу гэдэг нь мэдэгдэх байлгүй .ингэхэд юуны урсгал яриад байгаам бол... :P

Thursday, November 1, 2012

Олсоор алхагч

            Тодорхойгүй байдал , хил хязгаарт дурлагч . Яг л ирмэг дээр алхаж буй мэтээр өөрийгөө төсөөлж байвал сэтгэл хангалуун . Ирээдүйд ямар өдрүүд хүлээж буйг мэдэхгүй боловч энэ цаг хугацаа миний амьдралын хамгийн сайхан үе байж магадгүй . Онцлоод хэлчих сайхан зүйл эсвэл хийчихлээ гэж тооцох юм байхгүй боловч ,гэрт хүмүүс тайван байх , санаа зовохгүй байх , өөрийнхөө тухай илүү ихийг илрүүлэх , намрын сэрүүхэн өдөр гоё ном дуусгачихаад кофе уунгаа алхах , тэр моддын хажуугаар өнгөрч явахдаа амьдрах сайхныг мэдрэх.... Энэ цаг хугацааг хайрлаж байна .
           Өөрийгаа таньж мэдэх гэж...эсвэл сэтгэлийнхээ гүн рүү шагайгаад тэнд хэн байгааг илрүүлэх тухай бодол бүрт мухардлаар дуусч байгаагийн шалтгаан нь би бүхнийг хэцүү байлгах гээд байгаа байж магадгүй . Яахав миний дотор хэн нэгэн агуу хүн байхгүй ч байж мэднэ , дэлхийг өөрчлөх гэсэн хүсэлтэй хүн бол бүр байхгүй байх . Мэдээж хүсэл мөрөөдөл бий , гэхдээ би гэдэг хүнийг тодорхойлоход ном унших дуртай , тайван бүсдээ л байж байвал өөрийгөө аз жаргалтай байна гэж тооцдог мөртлөө адал явдлаар дүүрэн амьдрахыг хүсдэг , дэндүү их хувиа хичээсэн учраас туслахсан гэж боддог олон хүмүүсийг дотроо хадгалдаг ийм л нэг хүн юм байна . Гайхуулах зүйлгүй сэтгэл , ялагдал хүлээж дөнгөж сурч буй бардам зан.  Арай гэрэлтэй тал нь энэ хүний амьдрах хүсэл , тэээр тэнд хүрчихээд одоо руугаа хараад инээмсэглэнээ гэсэн жижигхэн оч. Танихад ийм амархан байхад л бодоод л , бодоод л .
            Би ирмэг дээр алхаж байна . Аль тал руу нь унахыг мэдэхгүй . Хаана нь ч байсан дасан зохицохоо мэдэж байхынхаа хажуугаар энэ ирмэг дээрх алхалт үнэхээр сэтгэл татам , яг л олсон дээгүүр эгц харан алхаж буй мэт...