Friday, December 21, 2012

Шийдсэн цасан охин


           Тэсвэр тэвчээр дутдаг гэж үнэн үг ээ. Их тэвчээргүй хүн. Бодсон санаснаа хэлэхгүй , бичихгүй дуугүй байж чаддаггүй. Амжилтанд хүрсэн хүмүүс хийх дургүй юмаа хийж сурсан байдаг гэдэг , яг энэ үгийг бодох мөчид " би гэхдээ амжилтанд хүрэх гээгүй шд" гэж зэрэг бодогдохыг одоо яадын билээ , жинхнээсээ юу хийх гэж яваагаа сайн мэддэггүй шд. Сэтгэл тавгүй байгаа үедээ өөрөөсөө ч хэцүү байдалтай байгаа хүн хаа нэгтээ байгаа гэж бодохоор эерэг өөрчлөлт гардаггүй , харин зоригтой ухаалаг хүмүүсийг хараад тайвширдаг. 
           Саяын дэлхий сүйрнэ гэдэг сенсациар үнэнгээсээ айсан хүн олон байгаасай , тэгээд өөрийнхөө амьдралыг дүгнэж хараад , буруу тийшээгээ явж байснаа ойлговол ч үнэн дажгүй цуурхал байсан болж таарна даа. Өнөөдөр үхсэн байсан бол би өөрөөсөө нилээн ядарсан байдалтай дуусах байлаа. Гарфилд муур дасгал хиймээр санагдахаараа энэ тухайгаа мартах хүртлээ хөдөлгөөнгүй хэвтдэг шиг , өөрчлөгдөх тухай бодол орж ирмэгц энэ хэвээрээ үлдэх хэрэгтэй гэсэн дайсны бодлууд бас бөөн бөөнөөрөө дайрна. 
           Ухаантай хүн болохыг хичээнээ ерөөсөө. Мэдрэмтгий , гомдомхой , ядаргаатай биш ,харин тэвчээртэй болно. Шинэ жилийн бэлтгэл марзан зүйлсээр дүүрэн байна , цэцэрлэгт байхаасаа хойш анх удаагаа дахиад цасан охин болох гэж байгаа , хошин шог болоод дуусах вий дээ :)
           Цагийг өнгөрч байгааг нь мэдэрч байна. Энэ өөрийгөө ойлгодог болсны шинж байж чадах бол уу. Эсвэл намайг өөрт минь ойлгуулж чаддаг хүний гавьяа байх. Арван жилийн дараа өнөөдөр энд сууж байгаа өөртөө "сайн байна" гэж хэлүүлмээр нилээн чихэр өгүүштэй зүйлс бодоод байх чинь. Ирээдүйд амьдрахаа болилоо ерөөсөө...одоо руугаа ирлээ.

1 comment: