Tuesday, September 9, 2014

Энд ер нь юу болоод байна?

 Дээврийн манаачдын хамгийн захынх нь эргэн тойрноо ажигласнаа: 
-"Хаах, тэр модны оройг хар даа, шарлачихсан байна шд, хэзээдээ ингэчихвээ! Та анзаарсан уу?" гэж орилоход торны завсраар идчихмээр юм хайж суусан хажуугийн манаач нь ингэж чанга орилсонд нь цочоод толгойгоо сараалжны төмрөнд цохиж орхив. Тэгээд хариуд нь : "Битгий дандаа ийм уулгамч бай гэж би чамд хэлдэг байхаа!" гэж уцаарласныг нь нууцаар сонсоод......Яг үнэндээ бол энэ харилцан яриа ээж бид хоёрын хооронд болж өнгөрсөн байгаа юм. Машин барьж байхад нь орилж цочоогоод ээжээс сануулга авсан :l
Удахгүй гудамжаар нэг хөглөрч, хөлд орооцолдсоор
гэрт орж ирээд аяганаас чирэгдэх навчнууд.

Дахиж намар болно гэдгийг мартчихдаг юм шиг жил болгон яагаад цонхоор шарласан моднуудыг харангуутаа "Өөөөө, ингээд л үү..." гэж боддог юм бол. Магадгүй бүгдээрээ л тэгдэг байх. Өөрийгөө намарт илүү мэдрэг байдаг гэж боддог маань бас нэг biased feeling байж ч магадгүй.
Happiness Hypothesis-д бичсэнээр бол хүмүүс өөрсдийгөө үнэлэхдээ бодит байдлаас үргэлж гажуудуулж байдаг ба онцгой, бусдаас өөр гэдэгтээ бүрэн итгэж байдаг гэсэн. Жишээ нь би гэхэд бусад хүмүүсийн нүдээр энгийн л нэг хүн байхад дотроо бол өөрийгөө орчин цагийн эмэгтэй баатар гэж бодож явдаг ч байж мэднэ.
Ер нь бол баатар ч бай, хатагтай Cool ч бай, энд чинь ер нь юу л болоод байна даа!

3 comments:

  1. orshij ch baij boloh uur neg yurtuntsiin baatar ch um biluu Umbaa :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Harin tiim! :) What if I turn out to be someone who's in charge of protecting earth when it's attacked by zombies! I always had that killer instinct :D You can imagine zombies roaming through the streets, me swinging a gun and laughing with my evil voice!
      But on the normal sense, we're can all be heroes, right? :)

      Delete